ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΑΓΙΟΥΣΑΓΙΑ!

ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

2011-12-16T06:47:00.001-08:00

ΕΝΑ ΜΑΜΟΥΘ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΥ
(Εξηγώντας την πληροφορική σ' ένα πρωτόγονο...)

Κυριακές
8 και 15 Ιανουαρίου 2012
Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Ταύρος

Αγορά εισιτηρίων μέσω πιστωτικής κάρτας:
210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 - 14:00
Εισιτήρια προπωλούνται και στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση.
Εισιτήρια προπωλούνται και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC.

περισσότερες πληροφορίες:
www.ayusaya.com
Σ. Μαρκόπουλος 6977150305

Camera Zizanio 2011

2011-10-25T00:58:00.000-07:00

Αγαπητοί φίλοι,

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι η ταινία «Μήλα Στο Μέλλον», αποτέλεσμα του περυσινού Εργαστηρίου Φωτογραφικής Εμψύχωσης (animation) που οργάνωσε ο Σύλλογος Γονέων, θα συμμετάσχει εκπροσωπώντας το σχολείο μας στη φετινή 11η Camera Zizanio, Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας, που θα λάβει χώρα στον Πύργο Ηλείας, 2-10 Δεκεμβρίου 2011.

H Camera Zizanio είναι μια κορυφαία πολιτιστική δράση που οργανώνει το ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Φέρνει κοντά εκατοντάδες παιδιά από όλη την Ευρώπη που ασχολούνται με οποιοδήποτε είδος οπτικοακουστικής δημιουργίας, είτε μέσω του σχολείου τους, είτε άλλου φορέα, είτε από μόνα τους. Προβάλλονται οι ταινίες τους, συζητάνε, γίνονται εργαστήρια, εκθέσεις, σεμινάρια, εκδίδεται ημερήσια εφημερίδα του φεστιβάλ από τα ίδια τα παιδιά και άλλα πολλά και ωραία.

Το ελληνικό τμήμα της συνάντησης (οι ταινίες που προέρχονται από ομάδες παιδιών από την Ελλάδα) θα προβληθεί το Σαββατοκύριακο 3-4 Δεκέμβρη.

To φεστιβάλ είναι και διαγωνιστικό. Η ταινία μας, με αγγλικούς υπότιτλους, θα συμμετέχει και στο διεθνές τμήμα.

Η ομάδα του εργαστηρίου (παιδιά και γονείς) πρόκειται να υποστηρίξουμε την συμμετοχή μας με επιτόπου παρουσία - διήμερη εκδρομή στον Πύργο.

Περισσότερες λεπτομέρειες για τη διοργάνωση, το φεστιβάλ κλπ μπορείτε να διαβάσετε στις ιστοσελίδες:

http://camerazizanio.net/

http://olympiafestival.wordpress.com

για την ομάδα του εργαστηρίου,

Στάθης Μαρκόπουλος

2011-09-06T05:28:00.000-07:00

Το Κουκλοθέατρο Αγιούσαγια!* φέτος διοργανώνει δύο ανεξάρτητους κύκλους εκπαίδευσης στην τέχνη της θεατρικής κούκλας:

1. Εργαστήριο Θεατρικής Μαριονέτας

Υπεύθυνος: Σ. Μαρκόπουλος, κουκλοθέατρο Αγιούσαγια!
Διάρκεια: 150+ ώρες (Οκτώβριος 2011-Ιούνιος 2012)
Συναντήσεις: 4 ώρες την εβδομάδα σε ομάδες των 4-5 ατόμων
Ημέρα: καθημερινή, καθορίζεται από την ομάδα
κόστος: συνολικά 1200 Ευρώ (περιλαμβάνει υλικά και εργαλεία)

συνοπτικά:
Ετήσιος κύκλος εκπαίδευσης 150 ωρών, πάνω στην τέχνη της θεατρικής μαριονέτας. Από το 1999, τον έχουν παρακολουθήσει πολλοί από τους σημερινούς επαγγελματίες κουκλοπαίκτες.
Στόχος του εργαστηρίου είναι η εκπαίδευση των συμμετεχόντων στην θεωρία και πράξη της μαριονέτας και της κούκλας γενικότερα, για θεατρική χρήση. Έμφαση δίνεται στον πειραματισμό με διάφορα υλικά και τεχνικές κατασκευής, τη σχέση με τα εργαλεία, τον σχεδιασμό της κούκλας με συγκεκριμένα ζητούμενα, την καθεαυτό κατασκευή, και την ολοκληρωμένη προσέγγιση του θεατρικού φαινομένου της εμψύχωσης, με την προετοιμασία και παρουσίαση μικρών σπουδών παράστασης.

στόχοι:
- ολοκληρωμένη αντίληψη της θεατρικής διαδικασίας και των στοιχείων που την διαμορφώνουν
- πειραματισμός με τις δυνατότητες επιλογών που προσφέρει το θέατρο της εμψύχωσης
- πειραματισμός και εξοικείωση με τα εργαλεία και τις πρώτες ύλες παραγωγής κουκλοθεάτρου
- σχεδιασμός και κατασκευή κούκλας διαφόρων τεχνικών
- σχεδιασμός, επεξεργασία, παραγωγή και παρουσίαση μίας παράστασης σε ατομικά πρότζεκτ.

αντικείμενα:
- εισαγωγή στην ιστορία και τις έννοιες που σχετίζονται με το θέατρο της κούκλας
- πειραματισμοί με το φώς, τον σκηνικό χώρο, άψυχα αντικείμενα και διαδικασίες εμψύχωσης
- πειραματισμοί με την ύλη, τις ιδιότητες και την συμπεριφορά της
- πειραματισμοί με την φύση, την ενέργεια και την ανατομία
- τεχνικά μέσα και εργαλεία, τεχνολογία και τέχνη
- πειραματισμοί με τις διαδικασίες ελέγχου και χειρισμού
- σχεδιασμός και κατασκευή κουκλών διαφόρων υλικοτεχνικών επιλογών
- σχεδιασμός και κατασκευή συσκευών ελέγχου
- σχεδιασμός και κατασκευή παραστατικών και σκηνικών αντικειμένων
- δραματουργία, σκηνοθεσία και σκηνογραφία

πρόσθετα:
- παράλληλη μελέτη κειμένων, οπτικού υλικού και βοηθητικών ερεθισμάτων, πρόσβαση στην βιβλιοθήκη/ αρχείο.

2. Θέατρο της Εμψύχωσης, Θέατρο της Υλο-Ποίησης

Υπεύθυνος: Σ. Μαρκόπουλος, κουκλοθέατρο Αγιούσαγια!
Διάρκεια: 100 ώρες (Οκτώβριος 2011-Απρίλιος 2012)
Συναντήσεις: 4 ώρες την εβδομάδα σε ομάδες των 6-8 ατόμων
Ημέρα: καθημερινή, καθορίζεται από την ομάδα
κόστος: συνολικά 1000 Ευρώ (800 για όσους έχουν ήδη παρακολουθήσει το εργαστήριο θεατρικής μαριονέτας)

συνοπτικά:
Νέος κύκλος εκπαίδευσης με έμφαση στην εμψύχωση και τη σκηνοθεσία. Σφαιρική έρευνα πάνω στην λειτουργία της κούκλας σαν θεατρικό εργαλείο. Διεξοδικός πειραματισμός στην θεατρική χρήση και την ποιητική της εμψύχωσης της ύλης, τα στοιχεία που την δημιουργούν και την σκηνική δυναμική της. Εργασία μέσα από πειραματισμούς, αυτοσχεδιασμούς και τελικά παραγωγή σπουδών παράστασης.

αντικείμενα:

- εισαγωγή στην ιστορία και τις έννοιες που σχετίζονται με το θέατρο της κούκλας
- πειραματισμοί εμψύχωσης αντικειμένων
- πειραματισμοί με τα στοιχεία που προκαλούν την ψευδαίσθηση της ζωής
- πειραματισμοί με τα στοιχεία που δημιουργούν ολοκληρωμένους κόσμους
- πειραματισμοί με την φύση, την ανατομία και την ενέργεια
- το αντικείμενο - υποκείμενο
- δραματουργική επεξεργασία
- ρυθμός και δραματουργία του ρυθμού
- δραματουργία και αισθητική
- οπτική αφήγηση
- δραματουργία και σκηνοθεσία κουκλοθεάτρου
- ήχος, λόγος, γλώσσα και κείμενο

πρόσθετα:
- παράλληλη μελέτη κειμένων, οπτικού υλικού και βοηθητικών ερεθισμάτων, πρόσβαση στην βιβλιοθήκη/ αρχείο.

* Το Κουκλοθέατρο Αγιούσαγια! λειτουργεί από φέτος σε διευρυμένο και ανακαινισμένο χώρο (Παλαμηδίου 41, Ακαδημία Πλάτωνα ) που περιλαμβάνει πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο κατασκευών, βιβλιοθήκη, αλλά και μικρό θέατρο στο οποίο θα δίνονται και παραστάσεις προς το ευρύ κοινό.

Προσοχή: Θα γίνει μια πρώτη συνάντηση στις 25 Σεπτεμβρίου, 6μμ. όπου θα γίνει μια παρουσίαση και συζήτηση, θα δωθούν διευκρινήσεις σχετικά με τη λειτουργία του εργαστηρίου και θα καθοριστούν οι μέρες των συναντήσεων. Η παρουσία στη συνάντηση αυτή δεν είναι δεσμευτική.
Οι θέσεις και στους δύο κύκλους είναι περιορισμένες. Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να επικοινωνήσουν άμεσα με τον Στάθης Μαρκόπουλο, στο 6977150305 για περισσότερες πληροφορίες.

2011-03-29T04:05:00.000-07:00

ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
ΕΝΑ ΜΑΜΟΥΘ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΥ

Κυριακές
8 και 15 Ιανουαρίου 2012
Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Ταύρος

Αγορά εισιτηρίων μέσω πιστωτικής κάρτας:
210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 - 14:00
Εισιτήρια προπωλούνται και στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση.
Εισιτήρια προπωλούνται και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC.

παρουσιάζεται η νέα μας παραγωγή:
"Ένα Μαμούθ στον Υπολογιστή μου"
(εξηγώντας την πληροφορική σε ένα πρωτόγονο)
πληροφορίες: 6977150305

2011-03-03T02:46:00.000-08:00

Επόμενο Χτύπημα:

ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΙΜΚ!
ΦΑΣΟΥΛΗΣ - ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΑΓΙΟΥΣΑΓΙΑ!
ΠΕΜΠΤΗ 10 ΜΑΡΤΗ 2011, 21.00
ΒΡΑΔΥΕΣ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟΥ - UNIMA
στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης,
Πειραιώς 206 Ταύρος, www.mcf.gr

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Κουκλοθεάτρου - 20 Χρόνια UNIMA

Το κουκλοθέατρο, η τέχνη που κατεξοχήν αντιπαλεύει το θάνατο και προσφέρει στην ανθρωπότητα την ζωτική εμπειρία του αυτοσαρκασμού και αυτοπαρωδίας στην πιο χειροπιαστή μορφή της, παίζει χαρούμενα με όλα τα μεγάλα μυστήρια και μας ενώνει σε μια Υλο-Ποιητική τελετουργία, προσφέρει επίσης μοναδικές ποιότητες σχέσεων πριν, κατα τη διάρκεια και μετά την παράσταση.

Πολιτισμός δεν σημαίνει πολιτιστικές εκδηλώσεις και καλλιτεχνικά γεγονότα, αλλά καθημερινή πρακτική, συμπεριφορά και σχέση με την πραγματικότητα και τους άλλους.

Τα εργαλεία της δουλειάς, τόσο τα πριόνια όσο και οι κούκλες, μας διδάσκουν την υπευθυνότητα και τη γεναιοδωρία: Αλλόκοσμα και ταυτόχρονα τόσο ανθρώπινα πλάσματα συμπυκνώνουν την απόλυτη ειλικρίνεια. Δεν υποκρίνονται. Μας εκθέτουν την μία και μόνη μικρή ζωή τους και θυσιάζονται για μας.

Οι κούκλες εκ φύσεως και οι κουκλοπαίκτες εκ συνειδήσεως, διαισθήσεως ή έρωτος προτείνουν τον πολιτισμό του πάθους της ψυχής, της έρευνας και του πειραματισμού, της αναζήτησης νέων μέσων και του ξεπεράσματος κάθε ορίου, της αισιοδοξίας ότι όλα είναι εφικτά και ανοικτά σε εξέλιξη. Την έγνοια για το μικρό, την μεταμόρφωση του τίποτα σε μαγικό παν.

Συμπληρώνοντας είκοσι χρόνια δυναμικής παρουσίας, συλλογικής δράσης και συνεισφοράς στην πορεία της τέχνης μας, σε μια εποχή που η συλλογικότητα μόνο στα λόγια αποτελεί αξία, αλλά στην πράξη παραμερίζεται μπρος στην ατομικότητα του εαυτού, αντιλαμβανόμαστε πόσο δύσκολο είναι να καλλιεργήσουμε σε μας τους ίδιους τον πολιτισμό που το κουκλοθέατρο απαιτεί και προτάσει.

Οι κούκλες να μας οδηγούν στο όνειρο, αλλά και στο ξύπνημα: η παράσταση τελειώνει και οι άνθρωποι συνεχίζουν να χρειάζονται φροντίδα.

Στάθης Μαρκόπουλος, κουκλοπαίκτης

Συνέντευξη για τον Πετροτσουλούφη

2011-02-24T23:10:00.000-08:00

Συνέντευξη στην δημοσιογράφο Σάντυ Τσαντάκη

για την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (Τέχνες) της 23ης Ιαν 2011

εδώ δημοσιεύεται το πλήρες κείμενο

1. Γιατί επιλέξατε τον Πετροτσουλούφη και τις ιστορίες του Χόφμαν για μια παράσταση αρχικά για παιδιά;

Παρόλο που οι παραστάσεις μου δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά, αλλά είναι φτιαγμένες για όλους, πράγματι ο Πετροτσουλούφης επιλέχτηκε για την "παιδική" του θεματολογία, με πρόθεση να αφορά τόσο τους μικρούς ανθρώπους όσο και τους γονείς τους. Οι ιστορίες του Χόφμαν καταπιάνοται με φλέγοντα ζητήματα που αφορούν τα παιδιά άμεσα, χωρίς υπεκφυγές και ταυτόχρονα με χιούμορ και σατυρική διάθεση προς όλες τις κατευθύνσεις. Το έγκλημα και η τιμωρία, η παιδική ξαδιάντροπη σκανταλιά, η προκλητικότητα των παιδιών απέναντι στον αυταρχισμό σαν μέσο εξερεύνησης των ορίων, τα παθήματα που συχνότατα δεν γίνονται μαθήματα, αλλά και η απερίγραπτη υποκρισία των γονέων που μέσω των παθημάτων των τέκνων τους αυτοεπιβεβαιώνονται ("Είδες που σου τά 'λεγα; Καλά να πάθεις Πίπη!") είναι μερικά από τα πολλά επίπεδα στα οποία κινείται παιχνιδιάρικα το βιβλίο και οι μαριονέτες.

Πιστεύω ότι τα παιδιά χρησιμοποιούν τη θεατρική εμπειρία με τον ζωτικής σημασίας τελετουργικό τρόπο για τον οποίο εφευρέθηκε. Η οποιαδήποτε ιστορία (από την πιο γλυκανάλατη έως την πιο δυνατή) είναι απλά η αφορμή για να ερευνήσουν και να συνδιαλλαγούν με τα βασικά εκείνα θέματα της ζωής που συνήθως οι μεγάλοι διστάζουμε να θίξουμε ή συχνότατα παρακάμπτουμε τελείως, θεωρώντας τα ακατάλληλα γι' αυτά. Δεν ενδιαφέρονται για σαχλές "παιδικές" ιστορίες (εκείνες που έβρισκε και ο Χόφμαν στα βιβλιοπωλεία της εποχής του). Το κουκλοθέατρο είναι ιδανικό μέσο γιατί παρέχει την απαραίτητη ασφάλεια της σύμβασης: όλοι ξέρουν οι κούκλες δεν ζουν "πραγματικά", κι έτσι μπορούν να παίξουν με τα πιο "επικύνδυνα" παιχνίδια.

Σπουδαίο ρόλο παίζει και η εξαιρετική μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη (εκδ. Γράμματα) που καταφέρνει και αποδίδει αυτό το σατυρικό πνεύμα στα ελληνικά με τρόπο που το περιεχόμενο γίνεται ανάλαφρο, με τη σωστή δόση ειρωνίας, καυστικού λόγου, ομών περιγραφών, αλλά και παιδιάστικων εκφράσεων. Με τις μαριονέτες μας προσπαθήσαμε να πετύχουμε ακριβώς το ίδιο στο οπτικό και δραματουργικό κομμάτι της παράστασης. "Σκληρές" εικόνες και δράσεις συνυπάρχουν με κωμικές κινήσεις, φωνές κλπ. που αυτομάτως τις μαλακώνουν και τις μετατρέπουν σε αστείο. Το συμβατικό πλαίσίο έρχεται να συμπληρώσει η σκηνογραφία του "ανοιχτού παταριού", με όλες τις κούκλες και τους κουκλοπαίκτες ορατές στο κοινό σε όλη τη διάρκεια του έργου και ο μουσικός-τραγουδιστής που μεσολαβεί και λέει τις ιστορίες.

2. Ποιες είναι οι πιο ακραίες αντιδράσεις μέχρι σήμερα στην παράσταση; Εχουν φύγει θεατές; Τι σας λένε μετά τα παιδιά και οι γονείς; Ποιοι είναι οι πιο «ευαίσθητοι» τελικά;

Ο Πετροτσουλούφης (νομίζω τόσο το βιβλίο όσο και η παράστασή μας) ή αρέσει πολύ ή καθόλου. Στις παραστάσεις μας έχουμε αντιμετωπίσει από θερμότατα χειροκροτήματα και ειλικρινείς ευχαριστίες έως βίαιες αντιδράσεις γονέων ή εκπαιδευτικών οι οποίοι είτε πήραν τα παιδιά και έφυγαν, είτε σταμάτησαν την παράσταση θεωρώντας ότι έτσι θα σώσουν τις παιδικές ψυχές από το "βάναυσο" θέαμα... Επίσης έχουμε δεχτεί καταγγελίες στον τύπο, ακυρώσεις παραστάσεων και άλλα τινά...

Το πρόβλημα αυτό είναι πολύ ευρύτερο και δεν αφορά μόνο τον Πετροτσουλούφη. Παίζοντας για δεκαπέντε χρόνια τον Φασουλή, μια παράσταση επίσης γελοιο-ποιητική προς όλους τους υπαρξιακούς φόβους της ανθρωπότητας, είμαι πολύ εξοικειωμένος με τέτοιου είδους βαρβαρότητες. Τα πράγματα είναι απλά: χωρίς να αμφισβητώ την πρόθεση των γονέων να υπερασπιστούν τα παιδιά τους, λέω ότι κάνουν μεγάλο λάθος: Αυτές οι τέχνες και τεχνικές αναπτύχθηκαν από την ανθρωπότητα ακριβώς για να μπορεί να διαχειρίζεται τέτοια τρομακτικά ζητήματα που στην καθημερινή ζωή εμπνέουν δέος και κάνουν τον άνθρωπο να νοιώθει ανύμπορο ζωάκι. Τις λίγες στιγμές της παράστασης, μπορούμε να τα αποκαθηλώσουμε, να τα φέρουμε σε μια κλίμακα στα μέτρα μας και να γελάσουμε μαζί τους ώστε να χαλαρώσουμε από την ασφυκτική πίεσή τους. Ειδικά το κουκλοθέατρο είναι από γεννέσεώς του η κατεξοχήν τέχνη της διαχείρισης του θανάτου. Αυτή τη λειτουργία δε μπαίνουν στον κόπο να κατανήσουν γιατί: Στην καλύτερη περίπτωση, από το άγχος να μην πάθουν κάτι τα μικρά, μένουν σε μια επιφανειακή ανάγνωση τίτλων παιδοψυχολογίας. Από την πολύ "πολιτική ορθότητα" και την υπερπροστατευτική στάση, έχουμε φτάσει σε αποστείρωση των πάντων γύρω από το παιδί μας (ευτυχώς αυτό ξέρει να ανακαλύπτει θήλακες αταξίας). Στην χειρότερη περίπτωση, παίζονται ολόκληρα παιχνίδια εξουσίας: ο εκπαιδευτικός θέλει να αποδείξει στο αφεντικό και στους γονείς ότι είναι άγρυπνος άξιος φύλακας της ψυχής των παιδιών, ο γονιός θέλει να δείξει στον περίγυρο πόσο "προχωρημένος" στην παιδαγωγική είναι, κλπ. Ο φόβος για την κριτική και το άγχος να αποδείξουμε την υπεροχή μας επικρατούν. Δυστυχώς όλα αυτά παίζονται στη πλάτη των παιδιών που από τη μια εμπιστεύονται το γονιό κι απ' την άλλη δεν καταλαβαίνουν τίποτα από την υστερία του.

Και βεβαίως, οι ακραίες περιπτώσεις που διακόπτουν βίαια την παράσταση ή που μετά το τέλος επιτίθονται φραστικά, υποπέφτουν στην ίδια υποκριτική στάση που αναφέρεται ο Χόφμαν: τραυματίζουν τα παιδιά τους με χειρότερο τρόπο από αυτόν που υποτίθεται περιείχε η παράσταση.

Φυσικά, το ιδανικό θα ήταν οι γονείς (είτε τους άρεσε η παράσταση είτε όχι) να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία για να επεξεργαστούν τα θέματα αυτά με τα παιδιά τους, να ακούσουν τις εντυπώσεις τους και να καταλάβουν πως τα αντιλαμβάνονται.

Εκεί είναι που χρειάζεται η πραγματική ευαισθησία, στο να ακούμε τα παιδιά, αντί να κρύβουμε τις δικές μας ανασφάλειες πίσω από μια δήθεν "ευαισθησία" που αναλώνεται σε φωνασκίες και ηρωισμούς.

Υπάρχει όμως και η άλλη απίστευτη περίπτωση, αυτών που νομίζουν ότι με την παράσταση προσπαθούμε να νουθετήσουμε τα παιδάκια να μην κάνουν σκανταλιές...! Παίρνουν δηλαδή την σάτυρα του διδακτισμού στην κυριολεξία... και μας συγχαίρουν γι' αυτό! (φανταστείτε που ζούμε...)

Περιτό να πούμε ότι σε όλα αυτά, τα παιδάκια κοιτάνε απορημένα τους γονείς τους, επιμένουν ότι τους άρεσε και θέλουν να μείνουν. Είμαστε απίστευτοι οι γονείς...

3. Αν ο Ταραντίνο ή ο Ροντρίγκεζ έφτιαχναν παιδικό κουκλοθέατρο, κάπως έτσι θα το φανταζόμουν... Πόσο «σπλάτερ», βίαιο, ωμό αντέχει να είναι ένα θέαμα για παιδιά;

Πιθανόν, διότι οι σκηνοθέτες αυτοί δεν κάνουν μόνο "σπλάτερ", αλλά καταφέρνουν να ποτίζουν τις ταινίες τους με ποίηση, όσο σληρές κι αν είναι.

Το κουκλοθέατρο είναι εκ φύσεως "ωμό", είναι η τέχνη της Υλο-Ποίησης. Σε κάθε παράσταση (ακόμα και στην πιο "παιδική") τα άψυχα παίρνουν ζωή και στο τέλος την ξαναχάνουν. Η νεκρανάσταση και όλα τα φαινόμενα που συνδέονται με το μέγα μυστήριο της ζωής, για τις κούκλες είναι τετριμένα πράγματα.

Το θέατρο είναι τελείως διαφορετικό μέσο από τον κινηματογράφο ή την τηλεόραση. Είναι ζωντανός διάλογος, είναι κοινωνική τελετουργία και ειδικά το κουκλοθέατρο έχει ειδικές δυνάμεις μαγείας που η κούκλες κουβαλούν στο υλικό κατασκευής τους: τον ίδιο τον θεατή. Αν ο θεατής δεν πιστέψει στη μαγεία, η κούκλα δεν ζει. Τα παιδιά είναι εξαιρετικά ικανά να βιώνουν τη μια ευθεία και ισότιμη σχέση με την κούκλα κατά την παράσταση, αλλά υποτιμούμε τη νοημοσύνη τους αν πιστεύουμε ότι νομίζουν τις κούκλες πραγματικά ζωτανές.

Όλα αυτά δεν αποτελούν πανάκεια. Εξαρτάται από τον τρόπο που το κάνεις. Η κούκλα, όπως και κάθε τέχνη μπορεί να υπερβεί τα όρια και να γίνει δύσκολη υπόθεση για τον θεατή. Κατά τη γνώμη μου πάντως είναι πολύ πιο τραυματική και επικύνδυνη η προχειρότητα, η ανειλικρίνεια, η αρπαχτική διάθεση, η έλλειψη σεβασμού κλπ, παρά η σκληρότερη εικόνα.

4. Χόφμαν και 1845. Τι αλλάζει σήμερα, αν αλλάζει κάτι;

Πολλά και τίποτα... Το γεγονός ότι από την εποχή του Χόφμαν μέχρι σήμερα έχει αλλάξει φαινομενικά η θέση των παιδιών στην κοινωνία έχει πολλές όψεις: Σε πολλά μέρη της γης έχουμε σύνταγμα και νομοθεσία που υποτίθεται τα προστατεύει, αλλά τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από νόμους, μα από ειλικρινείς γονείς που να τα σέβονται σαν νοήμονα όντα με ζωτική επιθυμία ελεύθερης ανάπτυξης.

Πιστεύω ότι ο Χόφμαν προσπάθησε από τότε να σατυρίσει την ανασφαλή στάση των ενηλίκων.

Το έργο του παραμένει επίκαιρο διότι παρόλο που πήγαμε στο φεγγάρι, δεν καταφέραμε ακόμα να προσφέρουμε στα παιδιά μας ένα καθημερινό πολιτισμό που να έχει προοδεύσει και πολύ από τον αρχαϊκό.

5. Ποιος είναι ο στόχος για την ομάδα «Αγιούσαγια»; Πόσο εμπορικό είναι το κουκλοθέατρο σήμερα στην Ελλάδα;

Η λέξη "Αγιούσαγια!" είναι παλιά καρναβαλική ιαχή (από την περιοχή της Άρτας) και σημαίνει κάτι σαν "Γιούρια!". Για μένα το κουκλοθέατρο στάθηκε το καλύτερο εργαλείο για να επικοινωνώ με τον κόσμο γύρω μου και μου έμαθε να αναπτύσσω τεχνικές για κάθε πρόβλημα. Στόχος μου είναι να κάνω κούκλες ελεύθερες να επιλέγουν το δρόμο τους.

Σαν επιχειρηματική δραστηριότητα, το κουκλοθέατρο έχει πολλούς τρόπους να γίνεται εμπορικό. Δυστυχώς δεν τους γνωρίζω. Παρόλα αυτά, εδώ και είκοσι χρόνια ζω αποκλειστικά από αυτό. Δε νομίζω ότι μπορεί κανείς να περιμένει ότι θα πλουτίσει σαν κουκλοπαίκτης, αλλά είναι από τα λίγα καλλιτεχνικά επαγγέλματα που όντως μπορεί να σε θρέψει. Άλλωστε στην Ελλάδα είμαστε ακόμα σχετικά λίγοι και ο κλάδος δεν μαστίζεται από ανεργία.

6. Βλέπουμε 9 ανεξάρτητες ιστορίες που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους. Τι είναι αυτό που τις συνδέει όμως;

Το βιβλίο του Πετροτσουλούφη περιλαμβάνει και μια δέκατη ιστορία, του "Άγριου Κυνηγού", που δεν την εντάξαμε στην παράσταση, ακριβώς γιατί ενώ είναι ωραιότατη, δεν σχετίζεται άμεσα με τις παιδικές σκανταλιές. Στις υπόλοιπες εννιά, παρουσιάζονται τύποι παιδιών στυλιζαρισμένοι κατά τα στεραιότυπα με τα οποία συνήθως οι μεγάλοι τα ταξινομούν... Ο Ιορδάνης ο Βίαιος, ο Πίπης ο Πιπίλας, ο Πετροτσουλούφης κλπ ενσαρκώνουν παραβατικές συμπεριφορές, ιδιοτροπίες και καπρίτσια που απαντιούνται συχνά στα παιδιά. Αφού λοιπόν δεν υπακούσουν στις νουθεσίες των γονέων τους, την πληρώνουν ακριβά τα παλιόπαιδα!

Στην παράσταση χρησιμοποιήσαμε και τον πρόλογο με τον Άγγελο που ψέλνει το τραγουδάκι από τη "Δεσποινίδα Μαργαρίτα" και τον οποίο στο τέλος καταρίπτει με τη σφεντόνα του ο Ιορδάνης σαν ένδειξη της αμετανόητης παιδικής δράσης. Όλες οι κούκλες μας γράφουν στο πίσω μέρος των ξύλινων κεφαλιών τους "θα το ξανακάνω!".

7. Τι μπορεί να καταστρέψει την ατμόσφαιρα της παράστασης, ειδικά σε μια τόσο μικρή και σκοτεινή αίθουσα σαν «μαύρο κουτί»;

Στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων που κάτι δεν πάει καλά, το φταίξιμο είναι δικό μας, των παικτών. Οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές, οι ζωές των μαριονετών κρέμονται από κλωστές και τα όρια μεταξύ αστείου και μακάβριου επίσης εύκολο να χαθούν. Προσωπικά δεν είμαι της γνώμης ότι το θεατρικό κοινό πρέπει να μη γελάει και να μην λαλάει. Εμείς το οδηγούμε και μακάρι να ανταποκρίνεται όπως θέλουμε.

8. Με έναν τρόπο ζωντανεύουν αρκετοί παιδικοί εφιάλτες στην παράσταση. Ποιοι είναι αυτοί; Και για τους μεγάλους, κάθε Πέμπτη;

Οι εφιάλτες είναι πράγματα που εμείς διδάσκουμε ή υποβάλουμε στα παιδιά μας είτε μέσω απειλών, είτε μέσω προκαταλήψεων και συμπεριφορών, είτε μέσω πραγματικών τραυματικών εμπειριών που δεν κατάφεραμε να επουλώσουμε. Η τέχνη είναι εδώ για να μας βοηθάει. Τελικά όμως πολιτισμός είναι η καθημερινή συμπεριφορά και όχι τα λεγόμενα καλλιτεχνικά γεγονότα.

Με την Ένωση Κουκλοθεάτρου (www.UNIMAhellas.org), σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, έχουμε οργανώσει τις Κυριακές παραστάσεις για παιδιά από εναλλασσόμενους θιάσους και τις Πέμπτες τις Βραδυές Κουκλοθεατρου, για ενηλίκους. Γιατί και μεις οι μεγάλοι τρομαγμένα παιδάκια είμαστε που ψάχνουμε εναγώνια απαντήσεις και διεξόδους, παιχνίδια κι έρωτες με τη ζωή.

9. Πόσο ρεαλιστικές είναι οι ξυλόγλυπτες μαριονέτες που ...διαμελίζονται και γιατί επιλέξατε να μην υπάρχει τίποτα κρυφό, καμία σκηνή ουσιαστικά, όπως είθισται σε αντίστοιχες παραστάσεις;

Η αισθητική της παράστασης καθορίστηκε με βάση την εικονογράφηση του βιβλίου του Χόφμαν, την ποιητική του λόγου της Τζένης Μαστοράκη και τις κατευθύνσεις που σας προανάφερα. Οι μαριονέτες είναι σκαλισμένες σε ξύλο και το ξύλο είναι μάζα ύλης ρεαλιστικότατη, σκληρή και ηχηρή όταν χτυπάει. Ταυτόχρονα, η κούκλα είναι ένα αλλόκοσμο ποιητικό πλάσμα που συμπυκνώνει στη μικρή ζωή της την απόλυτη ειλικρίνεια. Δεν υποκρίνεται, δεν είναι ηθοποιός. Μας επιδεικνύει την μία και μόνη ζωή της και θυσιάζεται για μας. Δεν υπάρχει ρεαλιστικό κουκλοθέατρο, εκτός κι αν είστε και σεις κούκλα.

Η επιλογή της "διαφάνειας" έγινε ακριβώς για να διαλύσει κάθε υπόνοια "ρεαλιστικής" ψευδαίσθησης. Μετά την παράσταση οι θεατές καλούνται να δουν και να αγγίξουν το ξύλο ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία...

10. Τι διδαχτήκατε στην Πράγα, στην Ακαδημία αρχικά και μετά στο δρόμο;

Πήγα στην Τσεχοσλοβακία γιατί το 1989 δεν υπήρχαν και πολλά στην Ελλάδα σχετικά την θεατρική κούκλα. Επίσης με ενδιέφερε η κατάσταση πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών που επικρατούσε εκεί τότε. Το πιο βοηθητικό ήταν οι πάρα πολλές παραστάσεις (καλές και κακές) που είδα. Η σχολή είχε καλή υποδομή και μαστόρους, αλλά για να είμαι ειλικρινής, κουκλοθέατρο άρχισα να μαθαίνω από έναν θίασο στο δρόμο που με υιοθέτησε και έζησα μαζί τους. Τώρα πια και στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί τρόποι να μπει κανείς στην τέχνη. Ακόμα μαθαίνω συνεχώς.

11. Σαν πρόεδρος της Unima Hellas ποιο είναι το βασικό μέλημα σας;

Πέραν της ουσιαστικότατης συνεύρεσης μεταξύ των συναδέλφων (οι σχέσεις μας είναι οικογενειακές), η Ένωση έχει βοηθήσει την ανάπτυξη του κουκλοθεάτρου σε πολλά επίπεδα. Προσπαθούμε να την προάγουμε σε όλο και μεγαλύτερο κοινό και να αποδεικνύουμε πρώτα με τις παραστάσεις μας και μετά με τη συλλογική δράση ότι όντως υπάρχει η δυνατότητα να συνδυάσεις στη ζωή σου το πάθος για την εξερεύνηση του κόσμου με την επάγγελματική δραστηριότητα και οι υπόλοιποι να εκτιμούν το αποτέλεσμα.

12. Σε ποιους δεν θα προτείνατε να έρθουν να δουν τον «Πετροτσουλούφη»;

Προτείνω σε όλους να τον δουν. Είμαστε ανοικτοί σε κάθε ματιά και υποστηρίζουμε τις επιλογές μας ανεπιφύλακτα. Όλες μας οι παραστάσεις είναι για όλους και τους ευχαριστούμε που μας προκαλούν με τις προσωπικότητές τους.

2011-01-13T01:10:00.000-08:00

ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗ ΧΕΛΩΝΑ!
ΦΑΣΟΥΛΗΣ - ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΑΓΙΟΥΣΑΓΙΑ!
19 ΓΕΝΑΡΗ 2011, 21.30
Καφενείο ΧΕΛΩΝΑ, Νηλέως 54 Θησείο

2010-01-29T04:29:00.000-08:00

Το Κουκλοθέατρο Αγιούσαγια! παρουσιάζει:

ΠΕΤΡΟΤΣΟΥΛΟΥΦΗΣ,
ιστορίες για καλούς μεγάλους και κακά παιδιά

Για πρωινές παραστάσεις για οργανωμένα σχολεία (από 1η Δημοτικού έως 3η Λυκείου),τηλεφωνείστε στο 6977150305

DEMO video της παράστασης

Συντελεστές

Συγγραφέας: Χάινριχ Χόφμαν, 1845

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνοθεσία: Στάθης Μαρκόπουλος

Μελοποίηση - Σύνθεση: Κώστας Βόμβολος

Σκηνογραφία: Ερμιόνη Κοντογούλα

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Κουκλοπαίκτες: Άγγελος Ρωμαντζής, Στάθης Μαρκόπουλος

Μουσική, τραγούδι: Κωστής Ζαϊμάκης

Σχεδιασμός, Κατασκευή κουκλών και σκηνικών αντικειμένων:

Στάθης Μαρκόπουλος, Άγγελος Ρωμαντζής, Κωστής Ζαϊμάκης

Η παραγωγή επιχορηγήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού

λίγα λόγια για τον ΠΕΤΡΟΤΣΟΥΛΟΥΦΗ

Ο «Πετροτσουλούφης» (απόδοση στα Ελληνικά του STRUWWELPETER, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράμματα), είναι το πιο διάσημο, πολυμεταφρασμένο και πολυδιαβασμένο πανευρωπαϊκά παιδικό εικονογραφημένο βιβλίο.

Πρόκειται για εύθυμες ιστορίες και αστείες εικόνες, που επικεντρώνονται στον κόσμο των παιδιών και πρωτοκυκλοφόρησαν στη Φρανκφούρτη το 1845 γνωρίζοντας πρωτοφανή επιτυχία.

«Νά τον ο Πετροτσουλούφης/ μουτρωμένος και κατσούφης/ χρόνος πάει κι αυτός τα ίδια/ τις τσατσάρες, τα ψαλίδια/ δεν τα θέλει να τα δει/ κι έχει τώρα άγρια νύχια/ και μαλλιά σαν πολυτρίχια/ πουφ! τι απαίσιο παιδί!». Έτσι ξεκινάει η αφήγηση του γιατρού Χόφμαν, ο οποίος αποφάσισε να γράψει τις δικές του παιδικές ιστορίες, όταν διαπίστωσε ότι στα βιβλιοπωλεία κυκλοφορούσαν «σχοινοτενή αφηγήματα και άνοστες ιστοριούλες» που μόνο το ενδιαφέρον του τρίχρονου γιου του δεν έλκυαν.

Η δική μας παράσταση υλοποιεί τον Πετροτσουλούφη με τα ίδια υλικά που φέρει και στην έντυπη μορφή του: σάτιρα και μαύρο χιούμορ, γέλιο απέναντι στον φόβο, αλλά και την υποκρισία των ενηλίκων προς τα παιδιά. Τη συμβατική μορφή των σκίτσων του πρωτότυπου μόνο οι μαριονέτες μπορούν να φτάσουν σε ρεαλισμό της δράσης, αλλά ταυτόχρονα και στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας για τον θεατή, όπου μπορεί να διαχειριστεί τους παιδικούς εφιάλτες με χάρη.

ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΑΓΙΟΥΣΑΓΙΑ!

18 χρόνια ποιοτικής δουλειάς στην Ελλάδα και το εξωτερικό

Το Κουκλοθέατρο Αγιούσαγια! γεννήθηκε στην Πράγα το 1992, με παραστάσεις μαριονέτας στους δρόμους της Τσεχικής πρωτεύουσας όπου ο δημιουργός του Στάθης Μαρκόπουλος σπούδαζε στην Ακαδημία Κουκλοθεάτρου ALD-DAMU και παράλληλα μαθήτευε στον Ισπανικό θίασο Marionetas del Matadero.

Από το 1994 και μέχρι σήμερα διανύει μια συνεχή πορεία δημιουργίας ποιοτικών παραστάσεων για ενήλικες και παιδιά, θεαμάτων κούκλας στο δρόμο, συμμετοχών σε διεθνή φεστιβάλ, εκθέσεις, συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, αλλά και συνεργασίες με πολλούς άλλους θιάσους σε παραγωγές με κούκλες κάθε είδους.

Είναι μέλος του Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου (UNIMA) καθώς και του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ITI).

Για επικοινωνία:

Μαρκόπουλος Στάθης

Παλαμηδίου 41, 10441 Αθήνα

210-5141252, 6977150305,

ayusaya@tellas.gr